Nawracające zapalenie pęcherza – jak sobie radzić?

Zapalenie pęcherza moczowego u kobiet
Nawracające zapalenie pęcherza – jak sobie radzić?
5 (100%) 1 vote

Jakie są objawy i przyczyny kolejnego zapalenia pęcherza?

Najczęstsze objawy zapalenia pęcherza u kobiet to ból lub dyskomfort (pieczenie, szczypanie) przy oddawaniu moczu. Może również pojawiać się częstomocz lub krwiomocz (około 40 proc. przypadków niepowikłanego zapalenia) oraz odczucie niemożności oddania moczu „do końca”. Czasem parcie na mocz staje się bolesne. Niekiedy występują ból w podbrzuszu i gorączka.

Nawracające zapalenie pęcherza występuje w przypadku ponad dwóch infekcji w ciągu sześciu miesięcy lub ponad trzech w ciągu dwunastu miesięcy. Najczęściej towarzyszy mu też zapalenie cewki moczowej. Może być to kolejne zapalenie pęcherza moczowego spowodowane przez ten sam drobnoustrój, który przetrwał w drogach moczowych po nieudanym leczeniu.

Nawracające zapalenie pęcherza – jakie są przyczyny?

Częściej zdarza się to u kobiet, ponieważ w przedsionku pochwy mogą przebywać patogeny i w sprzyjającym momencie kolonizować cewkę moczową i pęcherz moczowy. Taką okazją dla drobnoustrojów jest np. stosunek seksualny. I stąd częste zapalenia pęcherza po stosunku i zwiększone ryzyko infekcji u kobiet aktywnych seksualnie.

Wśród przyczyn częstych infekcji wymienia się niewłaściwą higienę okolic intymnych, zaburzenia hormonalne w okresie menopauzy. Drugie i każde kolejne zapalenie może być powodowane błędem w leczeniu. Część kobiet odstawia leki takie jak furagina tuż po ustąpieniu objawów. W wyniku zbyt krótkiej terapii, bakterie cały czas znajdują się w pęcherzu. Dalej stopniowo się namnażają, by w efekcie wywołać kolejną infekcję.

Niepowikłane i nawracające zapalenie pęcherza najczęściej wywołują bakterie Escherichia coli (70-95 proc. przypadków), Staphylococcus saphophyticus (5-10 proc). Ta ostatnia bakteria występuje głównie u kobiet aktywnych seksualnie).

Profilaktyka nawracającego zapalenia pęcherza moczowego – domowe sposoby

Jak można zmniejszyć ryzyko częstego zapalenia pęcherza domowymi metodami?

  • Warto zwiększyć ilość wypijanych płynów. Prawidłowe nawodnienie i częste oddawanie moczu ułatwiają wypłukiwanie drobnoustrojów z dróg moczowych i utrudniają ich namnażanie w pęcherzu.
  • Trzeba oddawać mocz niezwłocznie po wystąpieniu parcia lub regularnie co 2-3 godziny oraz przed snem i po stosunku płciowym. To także pomoże usunąć bakterie z dróg moczowych.
  • Należy unikać dopochwowych środków plemnikobójczych lub prezerwatyw z tymi substancjami oraz kapturków dopochwowych. Mogą one zmniejszać ilość ochronnych pałeczek kwasu mlekowego i ułatwiać przyleganie do nabłonka dróg moczowych bakteriom E.coli, które najczęściej wywołują zapalenie pęcherza. W przypadku tendencji do nawracających zapaleń pęcherza zaleca się stosowanie innych form antykoncepcji.
  • Warto unikać kąpieli w wannie i dodawania do kąpieli środków chemicznych, które mogą wywołać miejscowe podrażnienia.
  • W celu ograniczenia przenoszenia bakterii z okolic odbytu do przedsionka pochwy i w pobliże cewki moczowej zawsze należy się podmywać i wycierać od przodu do tyłu, nigdy odwrotnie. Do higieny intymnej należy stosować tylko specjalne płyny o neutralnym pH.

Jakie leki pomogą, gdy zapalenie pęcherza nawraca?

Warto stosować probiotyki (z pałeczkami kwasu mlekowego) dopochwowo lub doustnie. To pozwala przywrócić naturalną, ochronną florę pochwy i zmniejsza ryzyko zapalenia pęcherza. U kobiet po menopauzie mogą pomóc dopochwowe kremy z estrogenami. Brak estrogenów zaburza florę pochwy i sprzyja rozwojowi drobnoustrojów chorobotwórczych. Podstawą w przypadku pojawienia się pierwszych objawów zakażenia pęcherza jest leczenie przeciwdrobnoustrojowe. Najskuteczniejszym lekiem jest furagina – lek, który zabija bakterie. Dostępny jest bez recepty w aptece. Należy go przyjmować przez kilka dni bez przerwy, nawet jeżeli po pierwszym dniu terapii objawy zakażenia ustąpią. Wyleczenie jest możliwe po przyjęciu antybiotyku przepisanego wcześniej przez lekarza. W kobiet, u których objawy nawracają wskazana jest profilaktyka ciągła – przyjmowanie małej dawki furaginy przez co najmniej 6 miesięcy. Zaleca się codzienne picie soku z żurawiny lub zażywanie preparatów ją zawierających. Żurawina ma działanie antyseptyczne, utrudniające przyleganie bakterii E.coli do nabłonka dróg moczowych oraz zakwaszające mocz. Niskie pH moczu to niekorzystne warunki dla rozwoju bakterii. Pomocne będą także inne środki zakwaszające mocz np. witamina C.

Tagged , , ,

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *